dilluns, d’agost 28, 2006

Se acaban


Estamos dando los ultimos coletazos a este verano,
a estas vacaciones que tanto deseabamos que llegaran.
Pero todo lo bueno se acaba,
llegaran otros veranos, otros puentes, otras vacaciones de las que disfrutar.
Pero cuesta tanto adaptarse de nuevo...

dijous, d’agost 24, 2006

Lo siento


Mil veces he intentado escribir un mensaje
y mil veces lo he borrado.
Mil palabras escritas
y mil trozos de papel roto.

dimarts, d’agost 22, 2006

El azar


Deberíamos evitar confundir, la realidad con los deseos.
Lograr ver las cosas como son y no como queremos que sean.
Pero es tan bonito imaginar y hasta en determinados momentos dejarnos llevar por la intuición,
acertada o desacertadamente, que todo sea al azar, que sucedan cosas porque simplemente estén escritas en nuestro camino.

diumenge, d’agost 20, 2006

Redonditas


Me estoy poniendo redondita...redondita, como una manzana.
Esto de descansar, dormir y comer va a pasar factura, pero no a mi sola. Las demàs me han dicho que también han ganado peso, abra que empezar a pensar en dejar el coche aparcado y caminar un poquito màs y por supuesto hacer un poco de bondad a la hora de comer, pero hay tantas cosas buenas que apetecen y ademàs todas tenemos tan buena boca...

divendres, d’agost 18, 2006

De regreso



Bueno, ya estamos de regreso, pocos días, pero desde luego inolvidables.
Nuestro rumbo fue Galicia, no la conocíamos y decidimos pasar algunos días allí.
Os aseguro, que nunca se ha de olvidar lo visto allí.
Al marchar de aquí, me dijeron que lo primero que notas al entrar en Galicia es el olor a Eucalipto que respiras, y es cierto, parece que te tengas que curar de todos los males.
Hoy no os contare mi estancia en algunas de sus ciudades, porque si algo me gusto màs que eso,
fue la Galicia de las aldeas, la Galicia con caminos llenos de arboles, arboles inmensos, bosques que parecían no tener fin, tanto en un lado de la carretera como en el otro, sus pueblos al lado de su océano, playas o calitas casi paradisiacas, entre el mar y la montaña, sin apenas gente.
Toda la zona que llaman " Costa da morte ", Muxia, Cee, Fisterra, camariñas, Laxe, etc.
Pero desgraciadamente muchos de sus bellos lugares, han muerto en los incendios, montes enteros quemados, rodeando casas, atravesando carreteras, bajando hasta el océano.
Te sientes impotente, sientes ganas de llorar.
Cuando llegue, seguían habiendo incendios vivos, el olor a eucalipto desaparecía, olia a ceniza,
olia a la miseria creada por personas mal nacidas.
El color verde de los pinos y demàs arboles se entremezclaba, verde, marròn, dependiendo de si les había alcanzado las llamas, la ceniza rodeaba cada uno de ellos. No se veía tierra, si no ceniza.
Los hidroaviones volaban de un lado para otro, recogían agua del mar y la lanzaban una y otra vez.
Las brigadas y cuerpos de A.D.F., de forestales llegados de todos sitios, estaban en todos los puntos de montaña, allí donde se encontraran focos activos.
Vi, A.D.F. de Barcelona, Tarragona, Cadiz de tantos sitios...
Sentí especial admiraciòn por ellos. Son gente que de verdad quiere a la naturaleza, que ni tan siquiera disfruta de vacaciones, que lo dejan todo, para acudir a salvar nuestros bosques.
Hoy màs que nunca deseo volver otro año allí, y vivirlo todo con mas calma, con mas tiempo.
A nuestro regreso comenzaròn las lluvias y la gente hablaba de que ahora las cenizas serian arrastradas al mar ! Otro gran desastre !.
Deseo, que poco a poco todo se vaya arreglando, pero mucha gente ya no podrá disfrutar de esas bellas montañas, ni tan siquiera los hijos de esas personas.
Ni que decir tiene el trato que hemos recibido de las personas de allí, que pese a todo lo que están viviendo, no ha podido ser mejor, ofreciéndonos todo cuanto tenían, y diciendo nos que teníamos que volver.
Y eso sin dudarlo sera asi.

dijous, d’agost 10, 2006

Que tinguem sort


QUE TINGUEM SORT ( Lluìs llach )

" Sì em dius adèu,
vull que el dia sigui net i clar,
que cap ocell
trenqui l´harmonia del seu cant.
Que tinguìs sort,
y que trobis el que t´ha mancat
en mi.
Si em dius " et vull ",
que el sol faci el dia molt mès llarg,
i aixì, robar
temps al temps d´un rellotge aturat.
Que tinguen sort,
que trobem tot el que ens va mancar
ahir.
I aixì pren tot el fruit que et pugui donar
el cami que, a poc a poc, escrius per a demà.
Què demà mancarà el fruit de cada pas;
per això, malgrat la boira, cal caminar.
Si vèns amb mi,
no demanis un camì planer,
ni estels d´argent.
ni un demà ple de promeses, sols
un poc de sort,
i que la vida ens doni un camì
ben llarg."

dimarts, d’agost 08, 2006

Relajarse


Por fin estamos disfrutando de nuestros días de vacaciones.
Estos primeros días antes de partir cada una hacia distintos lugares los estamos aprovechando para descansar, para relajarnos ( Que buena falta nos hacia ya ), para leer esos libros que teníamos sin acabar y para dedicarnos más tiempo a nosotras mismas.
Por las noches nos reunimos para cenar, para tomar algo o tan solo para charlar y reírnos mucho, estamos pasando unas noches muy agradables y divertidas ( además de probar nuevos inventos y contarnos experiencias ).
Dentro de pocos días, cada una tomara distinto rumbo de viaje, unas irán buscando el sol, otras elegirán sitios más frescos y de nuevo al regreso nuevas aventuras que contarnos. Por que nuestra vida es eso : Una continua aventura.

divendres, d’agost 04, 2006

Descansar


Ya solo faltan 8 horas màs y empezaremos a descansar.
Empecemos a soñar ya,
playa...
descanso...
poder alejarnos un poquito de todo.
Intentar ser un poquito màs felices...
y hacer màs felices...
Quizas, esa sea la base de todo.

dimecres, d’agost 02, 2006

Lenceria erotica



El otro dia, comentabamos un programa de radio, en el que una chica, le gastaba una broma a su novio, atraves de la locutora del programa, que se hizo pasar por una mujer que se sentia
atraida por el despues de haberlo visto en un bar ( Todos los datos y lugares, le fueròn proporcionados por la novia ).
Èl, al principio no paraba de decir que tenia novia, pero ella le seguia ofreciendo un encuentro sexual sin màs, del que nadie salvo ellos se iba a enterar, es màs le ofrecia esperarle con un tanguita blanco ( sabiendo que ese era su color preferido, claro ). Bueno, pues callo en la trampa.
Cuando su novia se puso al telefono, bonita fue la que se le vino encima.
Un chico que estaba sentado con nosotras en el transcurso de la conversaciòn nos dijo:
- Es que a los hombres nos dicen lo del tanguita blanco y nos imaginamos cada una de las curvas de la mujer...
En fin se les desvorda la imaginaciòn.
Pero sin embargo a las mujeres nos hablan de un hombre con tanga y nos podemos imaginar cualquier cosa, pero nada erotico tenerlo por seguro.
He buscado por internet, lenceria erotica masculina y alguna que otra femenina, que màs deciros que una y otra no tienen color y si no juzgarlo vosotros mismos.
Menudo panzada de reir que nos ibamos a dar.

dimarts, d’agost 01, 2006

La amistad


La amistad es...
Una puerta que se abre,
Una mano extendida,
Una mirada que te comprende,
Una palabra que te anima,
Una critica que te mejora,
es... un abrazo,
Un aplauso que te estimula,
Un encuentro que te regocija,
Un favor sin recompensa,
Un dar sin exigir,
Un entregarse sin calcular,
Un esperar... sin cansancio
amistad es lo que nos une,
a ti y a mi...